ขอกราบไหว้คุณ

พระบิดาและมารดา

เลี้ยงลูกเฝ้ารักษา

แต่ก่อนมาจึงเป็นคน ๆ

แสนยากลำบากกาย

ไม่คิดยากลำบากตน

ในใจให้กังวล

อยู่ด้วยลูกทุกเวลา ๆ

ยามกินถ้าลูกร้อง

ก็ต้องวางวิ่งมาหา

ยามนอนไม่เต็มตา

พอลูกร้องก็ต้องดู ๆ

ตัวเลือดยุงไรมด

จะกวนกายรีบอุ้มชู

อดกินอดนอนสู้

ทนลำบากหนักไม่เบา ๆ

คุณพ่อแม่มากนัก

เปรียบน้ำหนักยิ่งภูเขา

แผ่นดินทั้งหมดเอา

เปรียบคุณท่านไม่เท่าทัน ๆ

เหลือที่จะแทนคุณ

ของท่านนั้นใหญ่อนันต์

เว้นไว้แต่เรียนธรรม

เอามาสอนพอผ่อนบุญ ๆ

สอนธรรมที่จริงใจ

รูปไม่เที่ยงไว้เป็นทุน

แล้วจึงแสแดงคุณ

ให้เห็นจริงตามทำนอง ๆ

นั่นแหละจึงนับได้

ว่าสนองซึ่งคุณนา

แทนข้าวที่ป้อนมา

และน้ำนมที่ดื่มกิน ๆ

แทนคุณประการอื่น

ร้อยพันหมื่นเป็นอาจิณ

อย่างใดก็ไม่สิ้น

พระคุณนั้นอนันต์เอย ๆ