ผักหวานบ้าน

ผักหวานบ้าน เป็นไม้พุ่มเล็ก ๆ สูง 0.8 – 2 เมตร ผลคล้ายลูกมะยม เรียงตัวกันอยู่ใต้ใบ เป็นพืชที่ขึ้นเองตามธรรมชาติ ตามทุ่งนา ป่าทุ่ง ตามสวน ผักหวานบ้านชอบขึ้นในที่ลุ่มต่ำ มีความชื้นพอสมควร ปลูกง่าย ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด หรือตัดกิ่งปักชำ เติบโตได้โดยไม่ต้องบำรุงรักษา

รสชาติของผัก ยอดอ่อน ใบอ่อน ลูกอ่อน รสหวาน เย็น

วิธีปรุงอาหาร ยอดอ่อนและใบอ่อนนำมาลวก นึ่ง ต้ม หรือผัดน้ำมัน แกงเลียง และ แกงอ่อม

ประโยชน์ทางยา ราก ใช้ระงับความร้อน ถอนพิษไข้ ไข้กลับ เนื่องจากกินของแสลง

คุณค่าทางโภชนาการ ฟอสฟอรัส แคลเซียม ธาตุเหล็ก วิตามินเอ วิตามินบีหนึ่ง วิตามินบีสอง ไนอาซิน วิตามินซี ไขมัน โปรตีน คาร์โบไฮเดรต

1 บี2 วิตามินซี และไนคอาซิน

ส่วนที่เป็นยา ลำต้นใต้

ประโยชน์ทางยา ผักหนามมีรสจืด

วิธีใช้ 1. แก้ไอขับเสมหะ ใช้ต้นหั่นตากแห้ง หนัก 10-15 กรัม ต้มกับน้ำเคี่ยว 1 0 นาที ดื่มแต่น้ำวันละ 2 ครั้ง เช้า – เย็น

  1. รักษาแผลเรื้อรัง ใช้ลำต้นหั่นตากแห้ง บดให้เป็นผง ใส่น้ำมันพืชเล็กน้อย ทาบริเวณที่เป็นแผล ทาบ่อย ๆ
  2. แก้ผื่นคันจากโรคหัด ใช้หัวผักหนาม 1-2 กำมือ ต้มกับน้ำ 2-3 ขัน ให้เดือดนาน 20-30 นาที เอาน้ำอาบขณะที่ยังอุ่น วันละ 2 ครั้ง เช้า - เย็น

 

ผักหวานป่า

มีวิตามินหลายชนิดโดยเฉพาะบี 2 ช่วยเผาผลาญกรดอะมิโนจากโปรตีน คาร์โบไฮเดรตและไขมัน จึงช่วยลดความอ้วนได้ทางหนึ่ง