ผักแว่น

ผักแว่น เป็นพืชชอบขึ้นในพื้นที่ชื้นแฉะหรือในน้ำลำต้นอ่อนจะมีสีเขียว ลำต้นแก่จะเป็นสีน้ำตาลใบมีลักษณะคล้ายสามเหลี่ยม ลำต้นจะเลื้อยขนานยาวไปกับพื้น พบมากในนาข้าว สนามหญ้า แปลงปลูกผัก ตามคลองส่งน้ำ จัดเป็นวัชพืชชนิดหนึ่งผักแว่นจะกินอร่อยในช่วงเดือน 7 เดือน 8 ( สิงหาคม-กันยายน) หลังจากนั้นต้นและใบจะแก่ขึ้นไปไม่อร่อยแล้ว

รสชาติของผัก ยอดอ่อน เถาอ่อน รสมัน จืด

วิธีปรุงอาหาร ยอดอ่อน เถาอ่อน กินเป็นผัดสดจิ้มน้ำพริกแกล้มกับลาภ ส้มตำ ยำประเภทต่างๆ หรือนำมาปรุงเป็นแกง

คุณค่าทางโภชนาการ เส้นใย แคลเซียม วิตามินเอ วิตามินบี1 วิตามินบี2 ไนอาซิน วิตามินซี

ผักเสี้ยน

ผักเสี้ยน เป็นวัชพืช เป็นไม้ล้มลุกปีเดียว พบขึ้นตามธรรมชาติบริเวณที่รกร้าง ชอบที่ชื้น ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ไม่นิยม ไม่นิยมกินสด เพราะมีสารไฮโดรไซยาไนด์ ซึ่งเป็นพิษต่อประสาทส่วนกลาง ต้องนำไปต้มหรือดองก่อน สารพิษนั้นจึงจะสลายไป

รสชาติของผัก ผัดเสี้ยนสดมีรสขม ผักเสี้ยนดองมีรสเปรี้ยว ร้อน

วิธีปรุงอาหาร ผักเสี้ยนดองกินเป็นผักร่วมกับขนมจีนน้ำยา(ของชาวใต้) จิ้มน้ำพริกต่างๆ หรือนำไปปรุงเป็นแกงส้ม

ประโยชน์ทางยา ใบ มีฤทธิ์ทำให้ผิวร้อนแดง นำใบมาบดหรือตำใช้ทาแก้ปวดเมื่อย ตำพอกฝีกันไม่ให้เป็นหนอง น้ำคั้น จากใบ เอามาผสมกับน้ำมันจะเป็นยาแก้ปวดหูได้

คุณค่าทางโภชนาการ ยังไม่มีการวิเคราะห์คุณค่าสารอาหาร

หมายเหตุ : วิธีดองผักเสี้ยน : นำผักเสี้ยนมาหั่นเป็นท่อน ๆ ขนาดพอเหมาะแล้วนำไปผึ่งแดดพอหมาด ๆ เพื่อขจัดกลิ่นเหม็นเขียว จากนั้นใช้ข้าวสุก 1 กำมือต่อผักเสี้ยน 5 ถ้วยแกง ขยำกับเกลือพอให้มีรสเค็มเล็กน้อย ละลายน้ำเกลือ 5 ถ้วยแกง อย่าให้เค็มมาก แล้วนำผักเสี้ยนที่เตรียมไว้ใส่ลงไป ใส่น้ำตาลโตนด 5 ช้อนแกง คลุกเคล้าให้เข้ากันดี ปิดฝาภาชนะ ตั้งทิ้งไว้ในร่ม 3-4 คืน ผักเสี้ยนจะมีรสเปรี้ยว นำมากินได้